A new beginning.

„Bohater”

Nakładam rzemień z obrączką
Niczym Frodo, strzegę go własnym sercem.
Bo miłości ta nie przeminie, wiem
I bronie tej zasady każdym kolejnym dniem.

Kochanie zawsze było trudne.
Rozstanie? Jeszcze trudniejsze.
Lecz gdy czas zmierzyć się z samym sobą,
Siła, wiara i nadzieja w lepsze jutro
Trzyma mnie przy życiu.

Więc modle się do Ciebie, Panie
O to jutro, by lepsze było wreszcie.
Bym miłości mej strzegł do końca,
Póki sił starczy na walke z wrogiem.
I jako bohater dziś dnia
Powiedział sobie śmielej niż kiedykolwiek.
Żyje, kocham, wierze i... walcze.

Bo każdy bohater ma prawo krwawić
I każdy bohater ma prawo marzyć.

Zatem bohaterowie! Walczmy o marzenia,
Bowiem gdy człowiek przestaje marzyć,
Przestaje żyć.
A każdy jest bohaterem swej opowieści,
w której trwa, póki Bóg mu na to przyzwoli.



To czego jedynie pragniemy to nie jest żadną komercyjną przechwałką. Ja mogę wrzucić kawałek mojej grafomańskiej poezji i skrupulatnie wykonywane grafiki, ty możesz wrzucić swoje w pocie czoła[ i myszki] wyrabiane grafiki i próby poezji, razem możemy dojść do porozumienia, razem możemy zamknąć tego bloga w każdej chwili, osobno... nie stworzylibyśmy czegoś takiego.

Jedyny pewnik to moja i twoja tożsamość, którą ukrywamy...
A może jest ona widoczna już teraz...te 3 kropki..teraz 2.no i wreszcie jedna
Te znaki mogą o czymś świadczyć, ale nie muszą...ta chwila to nowa droga na wytartych sandałach z zakurzonym kompasem, ale tak jak pierwszy pocałunek...moment zawahania, nie wiadomo także co będzie jutro, pojutrze, za tydzień.

Te przerwy niczym antrakty w monologu wygłaszanym przez początkującego rycerza są oznaką zmiany poglądów ?...czy zmieniła się osoba mówiąca, czy wrona opuściła stado ? – czy nowy król zasiadł na tronie wraz z pianiem kogutów ?





Przyjacielu... dziś stajemy razem w kręgu zapomnienia, by tworzyć wspólnie ten świat, który dla nas zaczął swoje życie. Jesteśmy tu... nie tylko dla innych, spragnionych, czytelników, którzy chcą liznąć odrobinę poezji, czy spojrzeć na twory związane z Photoshopem... nie jesteśmy tu po to, aby się pokazać, czy też w jakikolwiek sposób starać się wywyższyć ponad innych, szarych ludzi... Jesteśmy tu dla siebie. Po to, by kształcić swoje talenty, poglądy i... dzielić się nimi.

Czy temu podołamy? Czas pokaże. Nasze miejsce na tym skrawku przestrzeni internetowej w każdej chwili może zostać zwolnione dla innych, tak jak sam zauważyłeś.

Lecz z momentem włożenia żelaznego hełmu i ujęcia w dłonie przygotowanego oręża nie ma odwrotu. Marsz odbędziemy, niczym starożytni Spartanie idący ku hordom perskich najemników. Będziemy walczyć do ostatniej kropli krwi. O swoją tożsamość i własne zamiłowania. Jedynie Bóg może wiedzieć, czy runiemy z impetem na ziemię, przebici tysiącem strzał, czy też obronimy wąwóz przed nacierającym przeciwnikiem.
Amen.


„Stop...tył...lewo...przód”

Powiedzmy, że Tego wątku nie było
Gwiazd biednych za nogi nie szarpałem
Ani nie wgryzłem się w ławicę kul
Miotanych dzielnie przez bożka strzelbą
(Albowiem łuki zniszczono z zapałem)

Niech mnie nie wiodą zapachy
Alabastrowych pytań o poranku
Czy ja, czy ty, czy to jest przyjaźń ?
Nadziejo!...warto by skończyć tą tułaczkę

Bo teraz trzeba spać nam i milczeć
I milczeć...zasypiać w przegniłych wzrokach
A dom niech będzie surową doliną
Otoczoną bardzo zmiennymi prądami

Błagam! niech skaliste, iskrzące brzegi
Naszych klifów promienieją, że czuć będzie lato!
Lato!...tysiące robaczków poczuliśmy przeszywających
skrępowane nicością stopy.
A potem wspięły się wyżej....
Te same, pracowite mrówki naszych czasów .